KIDRON

Kidron biedt psychosociale hulp, onderwijs, advies en coaching vanuit Bijbels perspectief, waarin de Liefde van God centraal staat.

De Kroongetuige

De Kroongetuige…

Vanmorgen zat ik aan het ontbijt. Een beetje lusteloos, niet zoveel zin, hoofdpijn en eigenlijk
helemaal geen trek om te eten. Toch maar doen, misschien voel ik me daarna wat beter.

Koffie gezet en onder de geurende aroma van de koffie begon ik een beschuitje te smeren. Dat zal er nog wel ingaan. Dik boter erop en misschien ook maar een dikke laag hagelslag. Maakt toch niets uit, want niemand kon daar iets van zeggen. Onbewust ging mijn hand naar het doosje met hagelslag. Hagelslag extra puur 35% stond op de verpakking. Dat was in ieder geval nog iets. Hagelslag die wist wie of wat hij was. De verpakking was nog onaangebroken. Het voelde als een eer om als eerste van de hagelslag gebruik te mogen maken. Nu nog ontdekken hoe de hagelslag eruit moest zonder dat ik de verpakking helemaal zou slopen. De fabrikant had denk ik al rekening met mij gehouden door er een korte beschrijving bij te zetten. Om het klepje, wat in de zijkant zat, te kunnen openen moest eerst een soort zegel worden weggenomen. Ik verbrak het zegel en speelde er even mee tussen mijn vingers. Ik zag dat het zegel een klein kroontje voorstelde. Grappig dat de fabrikant haar logo in zo’n zegeltje verwerkt had. Onbewust moest ik even glimlachen. In kleine letters stond op het kroontje geschreven ‘verwijderen’. Door het kroontje te
verwijderen kreeg ik toegang tot de echte inhoud.

Op dat moment gingen mijn gedachten uit naar gisteravond. Naar het telefoongesprek wat ik had met een collega in het buitenland. Voor een cliënt moest ik wat organiseren wat voor mij heel belangrijk was dacht ik. Hoe belangrijk dat voor mij was besefte ik toen niet. Opeens kreeg het gesprek een wending, waar ik niet op voorbereid was. Zoals we dan zeggen: Ik sloeg helemaal dicht ”Ik wist het niet meer, ik heb gefaald’. Ik was me bewust van die gedachte maar was niet in staat om er iets mee te doen. “Ik bleef erin”. Na een nacht van slecht slapen en een moeizaam opstaan, hield het me constant bezig.

Tijdens de lunch schoof mijn echtgenote aan en peilde mijn humeur. Zij voelt altijd precies aan als er iets in mij gaande is. Soms erg lastig, als mijn bel zo zichtbaar is en waar ik nog graag even in wil blijven. Liefdevol verleidt zij mij ertoe uit mijn bel te komen. Ik had het gevoel dat er niets was en tegelijkertijd dat het in mij stormde. Maar hoe kon ik haar dat vertellen als ik zelf niet wist wat het is of wat er was? Ik wende mijn ogen af. Ik wist het niet. Hoe makkelijk is dat gezegd. En toch kreeg ik het mijn mond niet uit en liet het voor wat het was of wat het niet was.

Ik zag dat het kroontje van de hagelslag op de grond was terecht gekomen in plaats van in de prullenbak. Ik raapte het op en liet het opnieuw door mijn vingers gaan. Onbewust begon ik te vertellen over gisteravond. Ik besefte dat het telefoongesprek voor mij zo belangrijk was, omdat ik onbewust de gedachte had dat als ik mijn plan zou kunnen uitvoeren dat ik dán echt kon laten zien hoe goed ik ben. Misschien zou iemand mij bewonderen en mij dan complimenten gaan geven. Misschien had ik wel de gedachte dat ik mezelf wilde laten zien hoe goed ik ben. Ik besefte dat dit ook oude gedachten zijn, die vaak terugkwamen en waar zijn uitgesproken. Opnieuw kwam het oude gevoel, het verlangen om gehoord en gezien te worden boven. Ik voel tranen opkomen.
Ik voel me zo klein. De kroon die ik mezelf had opgezet is verwijderd. Ik was niet veel meer. Ik wist niet meer of ik nu puur of extra puur was, laat staan hoeveel procent echtheid er nog in mij is.

Ondertussen hield ik het kroontje met het opschrift ‘verwijderd’ in mijn handen. Dit is afscheid. Dit doet pijn, dit doet verdriet. Dit geeft een gevoel van eenzaamheid. Dit was mijn kroon. De kroon die ik eens had opgezet. De kroon die zo goed voelde en toch zoveel pijn deed, me steeds er weer aan herinnerde dat ik niet waardevol ben.

Door het verwijderde kroontje, en door erover te praten, weet ik nu dat ik gekroond ben met een echte kroon. Niet zelf gekroond, maar gekroond door mijn Schepper. Een kroon, waardevol en puur, 100%.

De Kroongetuige…..

(Tekst: Jan Rook)